week 7

Op maandag was het dan eindelijk zo ver..
We sjeesden in ons blauwe karretje zo hard als we konden, maakten de wegen onveilig, Tanja volop in de stress of we wel op tijd zouden komen..straks zijn ze er al... Vol verwachting klopte ons hartje toen we daar stonden. En wachten duurt dan altijd veel te lang.. Gelukkig werd dat eindelijk beloont. 6 (voor mij 2) bekende, witte en vermoeide koppies met enorme koffers, kwamen dan eindelijk uit de aankomsthal van Hato. Tanja kon haar familie in de armen vliegen.. Samen met uiteraard Tanja en ook Mirjan, ben ik meegegaan naar het huisje wat ze gehuurd hadden, om ze eens goed te verwennen die avond. We hebben een typische Nieuwstraat- maaltijd voor ze klaargemaakt, bestaande uit broodjes knakworst, soep en een verse fruitsalade (met behulp van een blik fruit, maar dat weet niemand :) ). Ze hebben gesmuld na zo’n lange reis!! Tanja, Mirjan en ik keken onze ogen uit in het huis wat de familie van Tanja gehuurd had! Zoveel luxe waren wij niet meer gewend: er werd op gas gekookt, een oven, een echt koffiezetapparaat, blender, voldoende opbergruimte, pannen, borden, bestek, mokken, glazen etc. etc. waren aanwezig!

Op dinsdag ben ik naar stage gegaan om daar keihard een eind op te schieten met ons onderzoek, terwijl Tanja haar familie heeft vermaakt door hen de mooie plekken van Punda en Otrabanda te laten zien.
Woensdag zijn Tanja en ik met haar familie naar Port Marie geweest, zodat ze konden genieten van de tropisch warme, Caribische zon en de stranden en ook bruin konden proberen te worden, al halen ze Tanja en mij natuurlijk nooit meer in :) Ze vonden het erg leuk! Wij trouwens ook... ;)

Nadat Tanja en ik op donderdagochtend eerst goede dingen hadden gedaan op stage, zijn we ’s middags met Tanja’s familie naar de Struisvogelfarm geweest.
We hebben daar een rondleiding gekregen, kregen uitleg over het wel en wee en het leven van de struisvogels.. De meeste struisvogelmannetjes liepen rond met een rood achterste en een rode snavel, een teken dat ze in de parenstijd zijn. We hebben een parendans gezien, waarin een struisvogelmannetje een vrouwtje probeerde te verleiden de liefde met hem te bedrijven :) Dat we dat zagen, was vrij uniek..
We hebben struisvogels gevoerd, een maffe bezigheid. Verder hebben we op een struisvogelei gestaan. En, als het had gekund, had ik nog op een struisvogel gereden. Maar het was wat regenachtig, de kans was groot dat de struisvogel in zijn spurt zou uitglijden. Dus, dat toch maar niet gedaan, leek me niet zo prettig. Misschien kan ik mn pa nog overhalen voor dat soort gekke dingen...

Op vrijdag, Tanja en ik zaten al een tijd te wachten, want we wilden heel op tijd weg, werden we gebeld door de moeder van Tanja. Ze hadden een klein, niet ernstig maar wel vervelend ongelukje gehad met de auto en moesten wachten op de Road service. Gezien het tempo van de Antillianen hier, duurde dat wel ff. Maar, eindelijk kwamen ze er aan gescheurd en konden we doen wat we wilden doen: op naar Sheta Boka.
Das een heel mooi natuurpark waar het woeste water van de Noordkant van het eiland heel spectacilair en hoog tegen de rotsen opspat. Echt supermooi!! Tanja en ik zijn zo dicht als we dufden naar de kant van de rotsen gelopen en hebben gewacht op zo’n hoge golf. We waren kletsnat!!
Nadat we al dat natuurschoon hadden bekeken, zijn we gaan uitrusten op Grote Knip, een van de meest favouriete stranden van Tanja en mij. Al duurde deze strandpret niet al te lang, de familie van Tanja zag er behoorlijk verbrand uit, dat deed natuurlijk pijn en ze wilden graag naar huis.

Zaterdag hebben we een poging gedaan de Cristoffelberg te beklimmen. Dus, heel vroeg op. Hester, Amanda en Mirjan gingen ook mee. We moesten een tijd lang een park doorrijden, met hele mooie uitzichtpunten, onwijs stijle berghellingen, waarbij we vreesden dat onze auto ons niet naar boven kon brengen. Maar, hulde aan het trouwe beestje! Hij heeft het gered! En toen begon de klim. Tanja’s opa en oma zijn beneden gebleven, de rest ging omhoog. Amanda en ik zijn tot ongeveer 1/5e gekomen, daar zijn we gestrand. Amanda voelde zich niet lekker, ik ben bij haar gebleven. We hebben daar heerlijk van het mooie uitzicht genoten. De rest van het gezelschap heeft de top wel bereikt, kwamen al puffend en zwetend weer naar beneden. Na al dat gezweet was het tijd voor een frisse duik, dat hebben we met het Nieuwstraat- gezelschap gedaan. Daarna snel naar huis, douchen, omkleden, want om de dag helemaal goed af te sluiten, hebben we gegeten bij hetzelfde restaurantje waar we ook gegeten hebben met Tanja’s verjaardag.
En, bikkels als we waren (en zijn!), zijn we ’s avonds naar Mambo gegaan om daar nog even lekker uit ons dak te gaan. Het was de laatste zaterdag van Danielle, die maandag naar huis zou gaan. We konden haar natuurlijk niet alleen laten feesten! Om de avond helemaal compleet te maken, hebben we BN’ er nummer 2 gespot: al een stuk beter danLee Towers, al houdt het in mijn beleving nog niet over: Bing, van Goede Tijden. Ach, als ie er toch was, dan maar even op de foto, haha.
Moe maar voldaan rolde ik ’s nachts mn bedje in. Weer een week voorbij.